আশাপূৰ্ণা দেৱীৰ উপন্যাসত নাৰী ভাবনা (Women's thoughts in the novels of Ashapurna Devi)

Abstract

উপন্যাসখন আধুনিক যুগৰ এক সৃষ্টিশীল কলা। উপন্যাস হ’ল যেতিয়া বিশ্বাসযোগ্য কাহিনী, চিনাকি পুৰুষ-মহিলা, সমাজৰ বাস্তৱ সমস্যা আৰু মানুহৰ হৃদয়ৰ বেদনা আৰু আশা-আকাংক্ষা এক সুসংহত ৰূপত প্ৰকাশ পায়। আচলতে এই শ্ৰেণীৰ সাহিত্যই মানুহক সহজেই আকৰ্ষণ কৰে কাৰণ মানৱ জীৱনৰ সমগ্ৰ ঘটনাবোৰ কলাত্মকভাৱে উপন্যাসলৈ অনুবাদ কৰা হয়। আশাপূৰ্ণা দেৱী বাংলা সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ অন্যতম উজ্জ্বল প্ৰতিভা। ১৯০৯ চনৰ ৮ জানুৱাৰীত উত্তৰ কলিকতাৰ পাটলদাংগাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰয়াত হাবেন্দ্ৰ নাথ গুপ্তা আৰু মাতৃ প্ৰয়াত সৰলা সুন্দৰী। আশাপূৰ্ণা দেৰীয়ে কলকাতাৰ বৃন্দাবন বসু লেনত থকা এটা বৃহৎ যৌথ পৰিয়ালত শৈশৱ কটায়। ১৯২৪ চনত আশাপূৰ্ণা দেৱীয়ে কালিদাস গুপ্তাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ ৰচনা বাজিবে বাংলা সাহিত্যৰ জগতত এক সুকীয়া স্থান দখল কৰিছিল। তেওঁ প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে ১৮৯খন উপন্যাস, শিশুৰ বাবে ২৭খন কিতাপ আৰু প্ৰায় ১৫০০খন চুটিগল্প ৰচনা কৰিছিল। আশাপূৰ্ণা দেৱীৰ উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত প্ৰথম প্ৰতিশ্ৰুতি, সুবৰ্ণলতা, বকুলকথা, বালায়াগ্ৰাম, যোগ-বিয়োগ, নিৰ্জন পৃথিৱী, প্ৰথম লগ্ন, সমুদ্ৰ নীল আকাশ নীল, শশীবাবুৰ সংসাৰ ইত্যাদি। ১৯৭৬ চনত তেওঁ প্ৰথম প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বাবে সৰ্বভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে। তেখেতে পদ্মশ্ৰী বঁটাও লাভ কৰে এই মহান সাহিত্যিকগৰাকীৰ মৃত্যু হয় ১৯৯৫ চনত
গৱেষণাৰ বিষয়বস্তু: আশাপূৰ্ণা দেৱীৰ বিখ্যাত উপন্যাস ‘সুবৰ্ণলতা’ক প্ৰস্তাৱিত গৱেষণামূলক কাম সফল কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছে। বিশেষকৈ ‘সুবৰ্ণলাতা’ আৰু ‘মুক্তকেশী’ দুয়োটা চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে নাৰী মনৰ বিষয়ে উপন্যাসখন।
গৱেষণাৰ উদ্দেশ্য: আমাৰ গৱেষণা পত্ৰখনৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে ঔপন্যাসিকসকলে নাৰীৰ সুখ-দুখ, আশা-আকাংক্ষা আৰু সমসাময়িক সমাজত নাৰীৰ স্থান কেনেদৰে চিত্ৰিত কৰিছে সেই বিষয়ে আলোচনা কৰা।
গৱেষণাৰ পদ্ধতি: সাধাৰণতে এই গৱেষণা সফল কৰিবলৈ বিশ্লেষণাত্মক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব। নাৰী সমাজৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। নাৰী প্ৰেম আৰু ক’ৰোনাৰ প্ৰতীক। মহিলাসকলে সদায় পুৰুষক আধা পত্নী হিচাপে অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে। যিহেতু এখন সমাজ পুৰুষ-মহিলাৰ আধাৰত অস্তিত্ব আছে, সেয়েহে লেখকসকলে যুগ যুগ ধৰি সাহিত্যৰ জৰিয়তে পুৰুষ আৰু নাৰী উভয় চৰিত্ৰৰ ক্ৰিয়া-কলাপৰ বিশ্লেষণ কৰি আহিছে। পাৰিবাৰিক জীৱনত প্ৰেম, স্নেহ, সুখ, দুখ আৰু শান্তিৰ ভেটি হৈছে নাৰী। অতীজৰে পৰা নাৰীক সাহিত্যত মাতৃ, প্ৰেমিক, ভগ্নী আৰু পত্নী হিচাপে প্ৰদৰ্শিত হৈ আহিছে।